Porada prawna on-line

Artykuły

»

Prawo dla firm

»

Spółki

»

Społka z o.o.

» Umowa spółki z ...

NAJNOWSZE ARTYKUŁY

Umowa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – część I

04.04.2016

Społka z o.o.

Umowa spółki z o.o. winna być zawarta w formie aktu notarialnego. Umowy spółki, która sporządzana jest z wykorzystaniem wzorca umowy (określonego w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie określenia wzorca umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością udostępnianego w systemie teleinformatycznym), wymóg formy aktu notarialnego nie dotyczy.

 W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością umowa odgrywa kluczową rolę – przede wszystkim jej zawarcie jest warunkiem koniecznym utworzenia spółki z o.o., o czym wprost stanowi art. 163 kodeksu spółek handlowych.

Umowa spółki musi zawierać ściśle określone elementy – w art. 157 k.s.h. ustawodawca wymienia elementy konieczne, stanowiące pewnego rodzaju minimum, brak któregokolwiek z nich, co do zasady powodował będzie odmowę wpisu spółki do Krajowego Rejestru Sądowego. Z chwilą podpisania umowy spółki powstaje spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, którą reprezentuje zarząd lub pełnomocnik powołany jednomyślną uchwałą wspólników. Do czasu rejestracji w KRS sp. z o.o. działa „w organizacji”, a dopiero w momencie wydania przez Sąd postanowienia o wpisie do KRS spółka staje się pełnoprawną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka z o.o. w organizacji może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, natomiast czas pomiędzy podpisaniem umowy spółki z o.o. a rejestracją w KRS jest okresem organizacyjnym, w którym spółka z o.o. powinna m.in. dokonać wyboru organów spółki oraz zgromadzić kapitał zakładowy,
W memencie wpisu do rejestru spółki z o.o. staje się ona normalną spółką z o.o. i przejmuje wszelkie prawa i obowiązki sp. z o.o. w organizacji.

Zawiązanie spółki z o.o. musi zostać zgłoszone do sądu rejestrowego w terminie sześciu miesięcy od dnia zawarcia umowy spółki, w przeciwnym razie sp. z o.o. w organizacji ulega rozwiązaniu.

Jeśli nie dojdzie do zawiązania właściwej spółki z o.o., to musi ona niezwłocznie dokonać zwrotu wszystkich wniesionych wkładów oraz pokryć wierzytelności, które posiada względem osób trzecich. W sytuacji gdy nie posiada dostatecznych środków, przeprowadza się likwidację, którą prowadzi Zarząd, a jeśli spółka nie posiada Zarządu, to czyni to likwidator ustanowiony przez Zgromadzenie Wspólników lub sąd rejestrowy. W momencie  zatwierdzenia przez Zgromadzenie Wspólników sprawozdania likwidacyjnego spółka z o.o. w organizacji traci byt prawny. Nie ma także wówczas możliwości ponownego zawiązania spółki z o.o. na podstawie pierwotnej umowy spółki, wspólnicy chcąc kontynuować działalność muszą zawrzeć nową umowę spółki.

 

Po dokonaniu wpisu do rejestru, jeżeli umowa w ogóle nie zostałaby zawarta, albo nie zawierałaby postanowień dotyczących firmy, przedmiotu działalności, kapitału zakładowego lub wkładów, mogłoby to być podstawą stwierdzenia nieważności spółki na podstawie art. 21 k.s.h. Stosownie bowiem treści art. 21 § 1 k.s.h. sąd rejestrowy może orzec o rozwiązaniu wpisanej do rejestru spółki kapitałowej w przypadku, gdy:

1) nie zawarto umowy spółki,

2) określony w umowie albo statucie przedmiot działalności spółki jest sprzeczny z prawem, 

3) umowa albo statut spółki nie zawiera postanowień dotyczących firmy, przedmiotu działalności spółki, kapitału zakładowego lub wkładów,

4) wszystkie osoby zawierające umowę spółki albo podpisujące statut nie miały zdolności do czynności prawnych w chwili ich dokonywania.

Co więcej, zgodnie z § 2 powołanego art. 21 k.s.h. w wymienionych wyżej wypadkach, jeżeli braki nie zostaną usunięte w terminie wyznaczonym przez sąd rejestrowy, sąd ten może, po wezwaniu zarządu spółki do złożenia oświadczenia, wydać postanowienie o rozwiązaniu spółki, a jeżeli braki te nie mogą być usunięte, orzec o rozwiązaniu spółki. Przy czym należy pamiętać, że spółka nie może być rozwiązana, jeżeli od jej wpisu do rejestru upłynęło pięć lat.

Postanowienia, tworzące treść umowy spółki z o.o. w literaturze prawa spółek handlowych, dzieli się na trzy grupy, a mianowicie:

1)  konieczne elementy treści umowy spółki z o.o., czyli te określone w art. 157 § 1 k.s.h.,

2) postanowienia odnoszące się do tej materii, o której ustawodawca nie przesądził, że musi być zawsze sprecyzowana, jednakże jeżeli wspólnicy chcą ją uregulować to muszą uczynić to w umowie spółki – mowa tu o kwestiach wymienionych w art. 158, 159, 176, 177, 178, 201, 203, 241, 245, 246 k.s.h.,

3) postanowienia, które wspólnicy włączają do umowy spółki, mimo, że odnoszą się do materii, która może być określona poza umową – np. wymienionej w art. 201 § 3 k.s.h.

W literaturze podnosi się, że umowa spółki powinna stanowić uszczegółowienie przepisów kodeksu spółek handlowych, można rzec – nadawać jej indywidualny charakter. Umowa nie może być przy tym ani sprzeczna, ani też nie może modyfikować norm o charakterze bezwzględnie obowiązującym – czyli takich, które formułując daną zasadę wykluczają możliwość wyłączenia jej stosowania lub możliwość jej zmiany przez strony umowy. Warto nadmienić, że zbędne jest powtarzanie w umowie spółki właśnie takich postanowień kodeksowych. W umowie można w istocie regulować wyłącznie tę materię, do której odnoszą się normy o charakterze względnie obowiązującym – to jest takie, które co prawda statuują określoną zasadę, jednak dopuszczają odmienne uregulowanie danej kwestii przez strony umowy; bądź też takie kwestie, których kodeks nie reguluje wcale – jednakże w takim przypadku swoboda kształtowania wzajemnych relacji nie jest nieograniczona, jej ramy określa bowiem scharakteryzowana w art. 3531 kodeksu cywilnego zasada swobody umów. Co więcej, dodatkowym ograniczeniem swobodnego regulowania stosunków w spółce jest tzw. koncepcja określonej spółki handlowej np.  specyfika, zasady funkcjonowania itd.

Umowa spółki z o.o. winna być zawarta w formie aktu notarialnego. Umowy spółki, która sporządzana jest z wykorzystaniem wzorca umowy (określonego w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie określenia wzorca umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością udostępnianego w systemie teleinformatycznym), wymóg formy aktu notarialnego nie dotyczy.

Co się tyczy zmiany umowy spółki – w przypadku umowy spółki z o.o., która już została zarejestrowana – kodeks spółek handlowych wskazuje, że co do zasady uchwała w tym przedmiocie wymaga większości 2/3 głosów. Jednakże w razie uchwały dotyczącej istotnej zmiany przedmiotu działalności spółki potrzebna jest większość 3/4 głosów – przy czym, zgodnie z art. 246 § 1 k.s.h. umowa spółki może ustanawiać surowsze progi dla powzięcia uchwał.

Ustalając, jaka ilość głosów potrzebna jest do zmiany umowy spółki uwzględnić należy także treść art. 246 § 2 i 3 k.s.h. Zgodnie z § 2, w przypadku, o którym mowa w art. 233 (tj. jeżeli bilans sporządzony przez zarząd wykaże stratę przewyższającą sumę kapitałów zapasowego i rezerwowych oraz połowę kapitału zakładowego), do powzięcia uchwały o rozwiązaniu spółki wystarczy bezwzględna większość głosów, jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej. Natomiast stosownie do § 3 uchwała dotycząca zmiany umowy spółki, zwiększająca świadczenia wspólników lub uszczuplająca prawa udziałowe bądź prawa przyznane osobiście poszczególnym wspólnikom, wymaga zgody wszystkich wspólników, których dotyczy.

 

MASZ PYTANIE?